Hayata kısa bir mola...

Arch Linux Ekran Görüntüm

2008-11-19T04:13:00.000-08:00

Arch Linux ekran görüntümü sizlerle paylaşmak istedim. Böyle buyurun.

Dağıtım: Arch Linux (2008.06 - Overlord)
Masaüstü Ortamı: GNOME 2.24.1 with Compiz Fusion
Çekirdek: 2.6.27 - ARCH
Arkaplan Resmi: Fire by Challenger 3 (from deviantart)
Anlık Sistem Bilgisi: Conky
Tema: Mira GTK+ Theme + Emerald - Neutronium Theme

Arch Linux ve Pidgin 2.5.0-1

2008-08-25T12:02:00.000-07:00

Az önce Arch Linux'un web sitesine girdim ve o da nesi? Son güncellenen paketlerin arasında Pidgin 2.5.0-1 de yer alıyor:)) Pidgin ile MSN hesabımı kullandığımda çevrimdışı mesajlaşan kişilerle yazışırken problem yaşıyordum, zira yaklaşık 3dk. falan herhangi bir mesajlaşma olayı gerçekleşmezse karşımdaki kişiye mesaj gönderemiyordum. Diğer mesajlaşma programlarını ise açıkçası pek sevmedim, bence en güzeli Pidgin:) Bu durumu araştırdığımda Pidgin'in 2.5.0 sürümü ile çevrimdışı mesajlaşmayı desteklediğini öğrendim, ama programı kendim derlemek yerine Arch Linux depolarındaki yerini almasını bekledim. Ve sonunda yeni sürüm depolara bugün eklendi. Evet, eğer bilmeyenler varsa artık Pidgin 2.5.0 sürümü ile MSN'in çevrimdışı mesajlaşma özelliğini destekliyor. Ayrıca bunun yanında Pidgin'e birçok güzel özellik daha kazandırılmış. Pidgin'in yeni sürümündeki farklılıkları merak ederseniz işte buyurun. Bu arada Pidgin'in ne olduğunu bilmeyenler ve merak edenler varsa sizde böyle buyurun. Haydi görüşmek üzere. Kendinize iyi bakın...

HDD ve Uçan Bölümlendirme Tablosu

2008-08-24T11:08:00.000-07:00

Babamın da Linux İşletim Sistemi'ni kullanmak istemesi üzerine uzun zamandır evdeki bilgisayar Linux kurulmayı bekliyordu. Birkaç hafta önce gerekli disk düzenlemelerini yapıp ilk önce Windows'u yeniden kurmak ve ardından Linux'u kurmak üzere harekete geçtim. Ancak Windows kurulum aşamasında disk ile ilgili bir hata verdi ve disk bölümünü silmesi gerektiğini söyledi. Bu hataya sebep olan sanırım disk tablolarını bayağı bir karıştırmam oldu. Çünkü benzer bir problem yüzünden daha önce bütün verilerimi kaybetmiştim. Neyse, bende Windows'un sadece kurulacağı disk bölümünü sileceğini düşündüm ve aceleci bir şekilde hemen onayladım. Sonra mı? O da nesi, bütün disk bölümlerim ( yani disk tablosu ) uçmuştu. Sabit diskim üzerideki o kadar veri ( müziklerim, fotoğraflarım ve birçok eski çalışmam ) artık sırra kadem basmış gibiydi. Biraz uğraştım ama o zaman için hiçbir şey yapamadım. Evdeki bilgisayarı tek kullanan babam aslında, ama bizim evde olmamız sebebiyle zaten o da genelde kardeşimin bilgisayarını kullanıyordu. Yani birkaç hafta evdeki bilgisayar öyle kaldı. Akşam üzeri kardeşim artık bilgisayarı bir şekilde düzeltmem gerektiğini, yoksa bir süre sonra üşendiğimden bütün verilerin uçmasını göze alarak diski formatlayabileceğimi söyledi. Haklıydı da, çünkü o an bile direkt formatlasam diye düşündüm.

Neyse, kısa bir araştırmadan sonra gpart adında bir Linux programı buldum. Evet, yine yardımıma Linux yetişecek gibiydi:) Bu duruma oldukça sevindim. Hemen programı indirdim ve çalışan bir linux dağıtımı ile bilgisayarı başlattım. Sonra gpart uygulamasını derledim ve çalıştırdım. Konsola "gpart /dev/hdc" komutunu girdikten 2-3 sn. kadar kısa süren bir tarama sonrasında bütün disk bölümlerim ortaya çıktı:)) Hemen "gpart -W /dev/hdc /dev/hdc" komutu ile yeni disk tablosunu kaydettim ve bilgisayarı yeniden başlatıktan sonra herşey eskisi gibi geri geldi.

Şimdi mi? Kardeşim sistem kurulumlarını daha sonraya ertelemeyi teklif etti:), ne de olsa veriler geri geldi artık. Şimdi evdeki bilgisayar yine kaderine terkedildi. Ta ki babam bilgisayarı açana kadar.

Bu arada GPART uygulamasını buradan indirebilir ve yine aynı sayfada programın kullanımı ile ilgili ayrıntılı bilgiyi bulabilirsiniz. Neyse, televizyonda da güzel bir film vardı. Biraz uzun oldu ama kusuruma bakmayın artık:P Görüşmek üzere...

NOT: Ben Gpart uygulamasını kullandım ve oldukça hoşuma gitti. Bir de TestDisk adında bir uygulama mevcut. Onu da denemek isterseniz buradan ulaşabilirsiniz.

Django ve Web Uygulamaları

2008-08-22T12:48:00.000-07:00

Uzun zamandır Django öğrenmek istiyordum, ama bir türlü başlama fırsatım olmamıştı. Birkaç gün önce arkadaşım Kutay'la konuşurken Django ile uğraşmak istediğini söylemişti. Nedendir bilmem ama benim canım da birden Django çekti:) Hemen başlarsam bazı işlerimden dolayı yarım bırakmak ve sonra devam etmek zorunda kalacağımı biliyordum, ama yine de kendi kendime boş boş oturmaktan iyidir dedim ve ilk önce Django'nun sitesine girip şöyle bir sayfayı taradım. Ardından da kullandığım Arch Linux'un depolarından hemen Apache, Django ve mod_python paketlerini kurdum. Dokümanlarını okuyup denemeler yaparken dokümanların Django'nun SVN sürümü için hazırlandığını gördüm, ama benim kullandığım 0.96 sürümüydü. Dolayısıyla dokümanda anlatılanlar bendeki Django sürümünde ya yoktu, ya da arasında bazı farklılıklar vardı. Bu arada Alper Kanat'ın bize Django seminerinde bunu söylediğini de anımsadım ve hemen güncel sürümü indirip kurdum. Daha sonra eğlenceli dakikalar başladı tabii:) Okumaya devam ettim ve gerçekten Django ile birşeyler yapmaya başladığımı gördüm. Deneme olarak Django ile bir blog yazmaya başladım. Admin panelinde gerekli düzenlemeleri yaptım ve herşey çok güzel çalışıyordu:) Kısa sürede ve çok rahat bir şekilde yeni projeler geliştirmek Django ile gerçekten çok kolay ve eğlenceli. Django ile uğraşırken gerçekten çok eğlendim ve en kısa zamanda Django ile işe yarar uygulamalar geliştirmek istiyorum. Bu arada Django ile geliştirdiğim uygulamaları Internet'te yayınlayabileceğim ve iyi hizmet sunan hosting firmaları için yapacağınız önerileri de bekliyorum:)

Bu arada; Django da ne olaki diye soranlarınız olursa kısaca Django, Python programlama dili ile yazılmış ve hızlı bir şekilde web uygulamaları geliştirmeye olanak tanıyan bir web çatısı.

Şimdilik bu kadar. Tabii ki ileride Django ile maceralarımı anlatmaya devam edeceğim. Kendinize iyi bakın:)

Linux ve Masaüstü Ortamları Hakkında...

2008-08-19T04:11:00.000-07:00

Sanırım Linux dünyasında en çok sevdiğim şeylerden birisi de istediğim masaüstü ortamını özgürce seçip kullanabilmem. Özellikle KDE, Gnome, Xfce gibi masaüstü ortamları oldukça iyiler ve üstelik sadece Linux'a da özgü değiller. Zira Solaris ve Unix gibi değişik sistemler üzerinde de aynı masaüstü ortamlarını kullanabilmemiz mümkün. Hangisinin daha iyi olduğuyla ilgili bir yorum yapmak elbetteki yanlış olur, zaten benim de böyle bir karşılaştırma yapmak gibi bir niyetim yok. Çünkü hepsinin diğerlerine göre çeşitli farklılıkları mevcut ve kullanıcılar da değişik beklentilere sahipler. Burada ise en çok kullanılan 3 masaüstü ortamına kısaca değinmek istiyorum.

KDE; çok güzel ve eğlenceli bir masaüstü ortamı olarak karşımıza çıkıyor. İhtiyaç duyabileceğimiz bir çok uygulama KDE içerisinde hali hazırda bulunmakta. Gerçekten oldukça iyi ve kullanıcı dostu. Ama yüklenme aşamasında diğerlerine göre biraz daha fazla zaman alması ve kullanımı sırasında daha fazla bellek tüketmesi nedeniyle birçok kullanıcı diğer masaüstü ortamlarına yönelmekte. ( Tabii ki ben de bunlardan biriyim:) ) Buna rağmen yeni çıkan KDE 4.1 kullanıcıları büyülemeyi başarıyor. Yeni arayüzün yanında birçok kullanışlı özellik de eklenmiş durumda. Bu masaüstü ortamı özellikle yeni Linux kullanıcılarını memnun edecek ve Windows'u onlara aratmayacak nitelikte. Sanırım yeni KDE kararlı seviyeye ulaştığında en azında bir kullanmayı deneyeceğim. KDE 4.1 hakkında ayrıntılı bilgi için tıklayın.

GNOME; KDE'ye nazaran daha sade bir ortam ve daha az bellek kullanımı ile de oldukça cezbedici. Buna rağman Gnome da oldukça güzel ve de kullanışlı araçlara sahip. Ayrıntılı bilgi için tıklayın.

XFCE; KDE ve GNOME'a göre daha sade arayüz arayanlar için oldukça güzel. Sadece deneme amaçlı olarak kullandım ama hoşuma gitti doğrusu. Ayrıntılı bilgi için XFCE'nin kendi sitesini buradan ziyaret edebilirsiniz.

Ayrıca X Window System masaüstü ortamlarının ayrıntılı bir karşılaştırmasını burada bulabilirsiniz.

Bana gelecek olursak şu anda GNOME masaüstü ortamını kullanıyorum. İleride ise XFCE'yi denemeyi düşünüyorum. Ama GNOME'dan da oldukça memnunum. Emre ile Remzi GNOME kullandığım için bana laf atıp duruyorlardı, bir de XFCE kullanmaya başlarsam ne olur düşünmek bile istemiyorum:) Herhalde dillerinden kurtulamam:) Neyse, en iyisi seneye vereceğim Linux eğitimlerinde herkesi GNOME kullanmaya teşvik edip ekibimizde GNOME kullananların sayısını artırırsam susmak zorunda kalırlar diye düşünüyorum:)) Ne kadar haince bir plan oldu, heheheee:D Neyse şimdilik bu kadar. Haydi kalın sağlıcakla.

Yeni sistemim sonunda hazır...

2008-08-01T12:44:00.000-07:00

Yazmayalı uzun süre olmuş yine. Uzun süredir bilgisayarımda kullanacağım linux dağıtımı konusunda kararsız olduğumdan birçok dağıtımı denedim. Ve işte mutlu son: en sonunda Arch Linux ve GNOME masaüstü ile pek de iyi anlaşıverdik. Üstünede Compiz-Fusion'u da koyduk mu pek de bi güzel oldu:) Görsellik bir yana Arch Linux beklentilerimi oldukça iyi karşılıyor. Özellikle sisteme elle müdahele etmeye oldukça yatkın olduğundan birçok şeyi istediğim gibi yapılandırırken diğer taraftan da Linux İşletim Sistemi üzerine olan bilgim oldukça arttı. Aslında Debian'a geri dönmüştüm, ama kullandığım çekirdeğe ait linux-header dosyalarının olmaması yüzünden program derleyemememin üzerine bir de yaşadığım paket bağımlılık problemlerini koyarsak beni bıktırmayı başardı. Ama sunucu sistemlerde yine tercihim Debian; hem %100 özgür, hem de çok güzel bir dağıtım.

Kullandığım Arch Linux'a gelecek olursak; şimdilik üzerindeki çalışmalarım daha bitmedi ama işte size birkaç masaüstü fotoğrafı:

Henüz daha hava durumu ve diğer güzel eklentileri olan screenlets ya da gdesklets gibi programların eksikliği var ama onlarla ilgili yaşadığım sorunu halledince onlarda masaüstümdeki yerlerini alacaklar inşallah.

Windows Vista'ya gelecek olursak, kırk yılda bir kullanıyorum kendilerini. Eee napalım, Linux daha çok hoşuma gidiyor:)

Şimdi mi? Tabii ki VirtualBox üzerine Debian Etch kurup okuduğum Linux Sistem Yönetimi kitabından öğrendiklerimi pratiğe dökmeye geldi sıra. İşte böyle. Haydi görüşmek üzere. Kendinize iyi bakın...

Samsung U700 İncelemesi

2008-04-21T08:40:00.001-07:00

Eski telefonumun IMEI numarasının kopyalanmış olması sebebiyle (telefonumun faturası vardı ve gerekli başvurular da ilgili yerlere yapıldı, ancak henüz ne durumda olduğu konusunda bir bilgim yok ve şebeke eski telefonumu artık kabul etmiyor) yeni bir telefon almam gerekti. Zaten eski telefonumu yaklaşık 5 senedir kullanıyordum ve emekliye ayrılmayı çok istemesine rağmen ben bırakmıyordum :) Öyle ki kısa bir araştırmadan sonra Samsung U700'ü almaya karar verdim. Telefonu almaya gittiğimde ilk olarak kutusunu gördüğümde bir şok yaşadım. ( Ya telefon kutuları bu kadar küçülmüş müydü? ) Sizi bilmiyorum ama ne diyeyim doğrusu bana pek bi' küçük geldi.

Telefonu açtım ve göz alıcı tasarımı oldukça hoşuma gitti. Ne yalan söyleyeyim ilk önce telefonu tutmakta bayağı bir zorlandım, zira ilk defa bu kadar küçük bir telefonu kullanmaya başlıyordum. Zaten üst yüzeyinin ayna gibi olması sebebiyle ilk başlarda dokunmaya kıyamadım. Daha sonra karıştırırken ortadaki yön tuşlarını kullanmakta problem yaşadım, zira ben tuşu bıraktıktan sonra imleç menüde yer değiştirir olmuştu. İlk başlarda anlayamadım ve tuşun bozuk olabileceği ihtimali açıkçası beni korkuttu, ama sonradan farkettim ki ortadaki teker dönüyormuş:) Yani ben ok tuşunu bıraktıktan sonra parmağımı çekerken tekerlek döndüğünden imleç hareket ediyormuş. Doğrusunu söylemek gerekirse bu dönen tekerlek oldukça kullanışlı geldi bana. Korkmanıza gerek yok, biraz alıştıktan sonra kullanım açısından hiç bir problem oluşturmuyor ve aksine oldukça rahat bir kullanım sunuyor.

Telefonun üst kısmında yer alan tuşlara ( çağrı cevaplama, seçenek vs. ) gelecek olursak, bu tuşların dokunmatik olması ilk başlarda beni bayağı bir yordu, zira telefona dokunsam birini aramaya kalkıyordu :) Ama hiç endişe etmeye gerek yok, zira bir günlük kullanımdan sonra alışıyorsunuz ve kulanım için bu da hiç bir problem oluşturmuyor. Ayrıca bir tuşa dokunduğunuzda tuşun ışığı göz kırpar bir şekilde sönüp yanıyor ve bu da kullanıcıya oldukça hoş bir his veriyor. Telefonun nümerik tuş takımına gelecek olursak tuşlar üst kapağı yukarı doğru kaydırdığınızda ortaya çıkıyor ve bunlar da görünüşte oldukça hoş duruyorlar, ama hemen belirteyim ki uzun tırnakları olan biri için (özellikle bayanlar) bu tuşları kullanmak tam bir işkence olabilir. Telefonun oldukça ince olması ile birlikte ilk başlarda tuşlara basmak zoruma gittiyse de artık alıştığım için mesajları bile rahatlıkla yazabiliyorum.

Telefonun arka kısmına gelecek olursak kapağı kaydırınca ortaya çıkan 3.2 MP'lik kamera her ne kadar çok iyi olmasa da bir cep telefonundan beklenen görüntü kalitesini veriyor diyebilirim (tam olarak emin değilim ama Nokia'nın N serilerinde görüntü kalitesi daha iyiydi galiba). Kameranın otomatik odaklanma özelliği ise oldukça iyi, ışığın yeterli olduğu yerlerde iyi sonuç almak mümkün. Dahili flash olması da gayet iyi. Yakın çekimlerde daha iyi sonuçlar elde ettiğimi söyleyebilirim. Kamerayı genel olarak değerlendirmek gerekirse bir telefon için fena sayılmaz. Aşağıda ise telefon ile çektiğim birkaç fotoğraf yer almakta.

Artık hemen hemen bütün telefonlarda bulunan müzik çalar özelliği bu telefonda da mevcut. Telefonun harici hoparlörünün sesi pek fazla çıkmıyor, ama kulaklığı taktığınızda çıkan ses ve bas gerçekten iyi ve telefon kullanıcıya iyi bir müzik dinleme keyfi sunabiliyor. Çevrimdışı mod özelliğini aktif hale getirdiğinizde ise telefonun bütün kablosuz özellikleri devre dışı kalıyor ( telefon şebeke ile iletişimi kesiyor, bluetooth vb. de kapanıyor ) ve bu sayede uçak gibi bu tür cihazların çalışmasının tehlike oluşturabileceği yerlerde sorunsuzca müzik dinleyebiliyorsunuz ( hemen belirteyim ki SonyEricsson'un Türkiye yetkilileri, bu özellik yeni çıktığında, uçakta görevli hosteslerin kendilerine yapılan bütün açıklamalara rağmen cihazları kapatmaları için ısrar ettiklerini söylemişlerdi:) ). Ek olarak telefonun yanında gelen kulaklığa değinecek olursak oldukça rahat ve kulağa kolayca oturan bir yapıya sahip, zira kulağınızda hiç hissetmiyorsunuz bile. Açıkçası her şeyiyle iyi bir müzik keyfi sunması benim oldukça hoşuma gitti.

Samsung telefonlarda görmeye alıştığımız ve oldukça kullanışlı olan çoklu alarm özelliği bu telefonda da mevcut. Örneğin siz sabah alarmını bir kere kuruyor ve haftanın hangi günlerinde çalması gerektiğini seçiyorsunuz, bundan sonra tekrardan alarm kurma gibi bir derdiniz kalmıyor. Eğer her gün farklı saatlerde kalmanız gerekiyor olsa bile yeni oluşturacağınız alarmlar ile bu durum sizin için artık bir sorun değil.

Telefonun diğer özelliklerine kısaca değinecek olursak, menüde kolayca Google'da arama yapabileğiniz ve GMail'deki postalarınızı okuyabileceğiniz bir seçenek mevcut. Ayrıca RSS Reader ise haber okumak için oldukça kullanışlı. Akıllı menü sistemi telefonun kullanımını oldukça kolaylaştırıyor. Son olarak mobil izleyiciden bahsedecek olursak, bu özelliği etkinleştirdiğinizde size ait bir numara tanımlıyorsunuz ve telefona başka bir sim kart takıldığında telefon otomatik olarak bu numaraya bir mesaj atıyor, bu sayede telefonunuzun çalınması gibi durumlarda cihaz takibi kolaylaşıyor.

Telefonun bataryası ise benim kişisel kullanımımla ( biraz müzik dinledim, yaklaşık 20 tane fotoğraf çektim ve biraz da konuşma yaptım ) 1 haftaya kadar dayandı. Tabii ki telefonu çok yoğun bir şekilde kullanan biri için bu süre aşağıya düşecektir, ama bence bu bekleme süresi oldukça iyi.

Genel olarak gerek tasarım gerekse de kullanım açısından oldukça iyi. Samsung cep telefonu piyasasında tasarım ve incelikle iyi bir pazar payı almış durumda. Telefonun üst kısmında kullanılan malzemeden dolayı parmak izlerinin kalması ve aydınlık ortamlarda telefonun ekranının zor okunması bu telefonun eksileri olarak gösterilebilir. Ama doğrusunu söylemek gerekirse telefonun çok şık durması ve oldukça kullanışlı olması bu eksileri görmezden gelebilmem için yeterli. Sonuç olarak Samsung U700'ü aldığıma pişman değilim ve kendisi ile oldukça iyi geçiniyoruz. Ortadaki dönen tekere ise bayıldım, kullanmayı gerçekten çok seviyorum. Telefonu 2 haftadır kullanıyorum ve gayet memnunum. Yeni telefon almayı düşünenlere faydalı olması için oturup bu inceleme yazısını yazdım, umarım yeterince iyi bir inceleme olmuştur. Haydi sağlıcakla kalın. Görüşmek üzere. Kendinize iyi bakın.

Bu arada telefonun genel özellikleri ise kısaca şöyle:

# Bağlantı: EDGE/ GPRS Sınıf 10/ HSDPA 3.6 Mbps/ WAP 2.0
# Şebeke: Üç Bant (900/1800/1900 MHz)
# Boyutlar: 102.5 x 50 x 12.1 mm
# Ağırlık: 86 gram
# Ekran: 262,144 renk / 320 x 240 piksel / TFT
# Kamera: 3.2 Megapiksel & Görüntülü Konuşma için VGA Kamera/ 4x Dijital Zoom/ Otomatik Odaklama & Flaş
# Diğer Özellikler:
> 3G
> Java MIDP 2.0
> Bluetooth
> Döviz dönüştürücü
> Hesap makinesi
> 40MB Hafıza
# Paket İçeriği: Stereo Kulaklık/ PC Data Bağlantı Kiti/ Standart Pil/ Seyahat Şarj Aleti/ ( 1GB Hafıza Kartı )

UYARI! : Cihazın bütün özellikleri bu listede yer almamaktadır. Ayrıntılı bilgiyi üreticinin internet sitesinden alabilirsiniz.

Sorunsuz Bir Hayat Mı: Niye ki?

2008-04-08T11:39:00.000-07:00

Bir çok kişinin hayalindeki yaşam "Sorunsuz Bir Hayat". Ne güzel değil mi? Hepimiz bu umutla, bir gün bu olasılığın gerçekleşebilmesi ümidiyle günlerimizi geçirir dururuz. Hep hayalimizdedir o gelmek bilmeyen sorunsuz hayat. Biliriz aslında bunun imkansız olduğunu, ama belki de gözümüze mükemmel görünen sorunsuz bir hayata ulaşma umudu kandırır bizi. Çocukluğumdan beri ben de hep sorunların karşıma çıkmayacağı o mükemmel hayatı kovalayıp durdum; nitekim ben kovalamaktan yoruldum, ama o kaçmaktan hiç yorulmadı. Bir gün aklımı hep meşgul eden bu konuyu artık çözmem gerektiğinin farkına vardım, peki ama nasıl olmalıydı? Hep hayalini kurduğum rüya tadında problemsiz bir hayattı. Belki ben hayatımda problem çıkmaması için her şeyi yapabilirdim, ama çevreme müdahele etmem mümkün olmayacaktı. Yani ben her ne kadar problem çıkartmamaya çalışsam da birileri benim için problem çıkartmaya devam edecekti. Peki ama çözüm ne olmalıydı? Tabii ki problem çıkmasını engelleyemediğim için onlara en akılcı çözümleri üretebilmek ve bunları uygulayabilmek. Burada umutmamamız gereken oldukça önemli bir şey var, insanoğlu her zaman çevresi ile vardır. İnsanın olgunlaşma sürecine bakacak olursak problem çözmenin bu süreç içerisinde ne kadar önemli olduğunu kavrayabiliriz. Ne dersiniz; aslında bizi olgunlaştıran, bize gerçekten bir şeyler katan karşılaştığımız problemler ve onlara ürettiğimiz çözümler değil midir? Hani bir söz vardır ya: "Gülü seven dikenine katlanır". Belkide bu söz bize hayatın içerisindeki problemler de dahil olmak üzere bir çok şey ile birlikte var olduğunu anlatmaya çalışıyordur, olamaz mı? Ne olursa olsun artık ben hayatımı beraberinde getirdiği sorunlarla birlikte seviyorum ve de bu sorunları çözmek yaşadığım hayata karşı bir görevim. Sorunsuz bir hayat mı; niye ki? Problemler hayatın tuzu biberi; bizi olgunlaştıran, hayata karşı daha güçlü olmamızı sağlayan şeyler. Unutmadan şunu da ekleyeyim; eskiden hayalini kurduğum sorunsuz hayat için dua eder dururdum, şimdi ise karşılaştığım problemlere en akılcı çözümleri üretebilmek için dua ediyorum. Ne dersiniz; dua etmesini yani istemesini de bilmek gerekiyor, değil mi? İşte size kendinizi geliştirebilmeniz ve mutlu olabilmeniz için altın bir anahtar, umarım kullanmasını bulabilir ve rüya tadındaki o düşlediğiniz hayata belki bu şekilde ulaşabilirsiniz. Sanırım bu kadar yeterli. Şişşt, aramızda. Kimseciklere söylemeyin ha burada yazanları. Anlayan anlayacağını anlar, sonuçta bunlar benim hayata bakış açımı yansıtan ve hayattan zevk almamı sağlayan ufak tefek şeyler. Eğer hatalı olduğunu düşündüğünüz yerler varsa lütfen sessizce söyleyin bana. Haydi kalın sağlıcakla. En kısa zamanda tekrar görüşmek dileğiyle. Kolay gelsin...

Limandan ayrılan gemi misali...

2008-04-07T14:46:00.000-07:00

Uzun süredir yazmadığım için bana sitem eden dostlarıma bir merhaba diyerek başlamak istiyorum sözlerime. Uzun süredir derslerimle bilgisayar arasında kaybolmuş durumdayım ne yazık ki. Bazen kendimi sahile atıyorum gün batışının o yegâne güzelliğini doyasıya seyredebilmek ve bir an olsun hayatın bu yorucu ritminden uzaklaşabilmek için. Şu anda aldığım İngilizce eğitimi ile İngilizcem oldukça ilerlemiş durumda, derslerle ilgili herşey yolunda çok şükür. Bilgisayar âlemine gelecek olursak son zamanlarda Python programlama dili ve Linux işletim sistemi üzerinde uğraşıyorum. İkisinde de henüz daha yeni sayılırım ve onları iyi öğrenmem gerekiyor, zira ileriki akademik hayatımda her ikisi ilede hedeflerim doğrultusunda çok fazla haşır neşir olacağımı düşünüyorum. Son birkaç aydır genellikle Linux işletim sistemini kullansamda zaman zaman istemeyerek Windows'u kullanmak zorunda kaldım. Linux işletim sistemi olarak Debian kullanıyorum, ama gündelik kullanım için pek rahat olmadığını düşündüğümden alternatif linux dağıtımlarını araştırma ve deneme çabası içerisindeyim. Pardus'u kullanmak ve onun üzerinde proje geliştirmek aslında istediğim, ama şu anda mevcut olan 2007.3 sürümündeki bir hatadan dolayı sistemi bilgisayarıma kuramıyorum. Ayrıca bu sürümdeki disk bölme modülündeki hata beni bayağı bir uğraştırdı. Yeni sürümünün çıkmasına az kalmış olması beni sevindiriyor doğrusu. Neyse fazla sıkmadan bırakalım isterseniz bu bilgisayar muhabbetini. İşte son birkaç aydır genel olarak beni meşgul eden şeyler bunlardı. Bu yazıda kendimden bahsettim biraz ama umarım sizleri sıkmamışımdır. Bundan sonra tekrar yazmaya başlıyorum, eğer başlamazsam sıkıştırın beni biraz :) Zira dayanamayıp yazmaya başlarım. Haydi kalın sağlıcakla. Görüşmek üzere der, hepinize bu zorlu hayat mücadelesi içerisinde kolaylıklar dilerim.

Yarın yeni bir gün doğacak...

2007-11-20T15:35:00.000-08:00

Bir gecenin ardından doğan güneş ve o güneşin tepeleri aşarak aydınlattığı bir şehir. O şehirde güneş doğarken uyanan bir doğa ve de o güzel doğanın kalbinde yaşayan insanlar. İnsanların yüzündeki hafif bir gülümsemedir doğan güneş ve güneşin arkasındaki tatlı bir acıdır tebessüm. Tebessümle gelen bir burukluk ve o anda insanın içini ısıtan bir kelimedir "günaydın". Bir selamla doğar güneş, gün aydınlanır yeniden canlanan doğayla, doğada yeşeren yapraklar ve yaprakların üzerindeki ince çizgiler. O ince çizgilerdir yaprakları yaşatan, besleyip yarın yeni bir günü kucaklamasını sağlayan. Hafif bir tebessümle uyanır kırağının ardından doğa ve doğada yarını görebilmek için bugünle mücadele etmek zorunda olan o masum canlılar. Her canlı kendince karşılar bu günü ve bilir yarını görebilmesi için aşması gerekir yine bugünü. Bazen güler, bazen hafif bir tebessüm eder bu güne, ama bilir kendi güldüğünde gülümseyecektir bu dünya kendine. Bilir nasıl bir gün isterse karşılayacaktır kendini...

Teknolojinin getirdikleri ve götürdükleri...

2007-11-19T12:52:00.000-08:00

Teknolojinin insan hayatını kolaylaştırdığı herkes tarafından bilinir ve de bu düşünce savunulur. Teknolojinin insan hayatını kolaylaştırdığı doğru, dolayısıyla da bize kazandırdıkları inkar edilemez. Peki ama teknolojinin bize sağladığı faydanın yanında bizden götürdükleri neler? Bunu hiç düşündünüz mü? Acaba işlerimizi kolaylaştırmak için kullandığımız bu teknolojik aletlere bağlanıp kalıyor muyuz? Bana göre evet. Ne yazık ki hayatımızı kolaylaştırmaya yarayan teknolojik aletler bizim kendimizi kaptırmamız ile birlikte hayatımız olup çıkıyor. Peki ama bunun sonuçları neler? Gelin esas bunun üzerinde tartışalım. Bilgisayar, televizyon, cep telefonu... ya da diğerleri hiç farketmez. Biri ile uğraşmaya başladığımızda ona bağlanıyor ve de artık onunla bir bütün oluyoruz. İlk başlarda sadece gerekli olduğunda kullandığımız bu teknolojik aletlerle vakit geçirdikçe sersemlemeye başlıyoruz ve de onlardan ayrılarak başka bir iş yapmaya üşenir oluyoruz. Onlarla daha fazla vakit geçirmemiz işimizi daha da zorlaştırıp bizde alışkanlık yapıyor ve artık onlar olmadan vakit bile geçiremez oluyoruz. Bunun beraberinde getirdiği asosyalleşmeyi bir kenara bırakırsak artık en ufak bir işi bile yapmaktan (yerimizden kalkarak bir bardak su almak gibi) aciz bir duruma geliyoruz. Tabii ki bütün bunlar da mutsuzluğu beraberinde getiriyor. Hayatla ilgili görüşlerimiz ve daha da önemlisi hayata karşı bakış açımız, yani hayattan beklentilerimiz değişiyor. Artık hareket etmediğimiz için hantal bir vücudumuz, hayata bakabileceğimiz oldukça dar bir penceremiz ve de asosyalliğin beraberinde getirdiği birçok problemimiz var. Artık hayatı yaşamak için değilde vakit geçirmek için kullanır oluyoruz. Peki ama sadece teknolojiyi hayatımızı daha da kolaylaştırmak, yani yaşam şartlarımızı daha iyi bir konuma getirmek için kullansak ve de hayatı doya doya yaşayıp tadını çıkartsak sizce de daha güzel olmaz mı? Sonuç olarak kendimizi mümkün olan en iyi şekilde geliştirmek bizim görevimiz. Günümüzde çocukların teknolojik aletleri kullanmasına sınır getirilmesindeki en büyük neden de bu. Ne dersiniz, sizce azda olsa haklı mıyım? Bu konuyla ilgili düşüncelerinizi bizlerle paylaşırsanız sevinirim. Kendinizi teknolojiye kurban vermemeniz dileğiyle:)

Antivirüs falan hikaye!

2007-11-15T17:02:00.000-08:00

Hiç şüpesizki güvenlik bütün internet kullanıcılarının en büyük problemi. Kişisel verilerimiz bizler için oldukça önemli, ama bunları mümkün olan en iyi şekilde koruyabiliyor muyuz acaba? Sadece güvenlik programlarını kullanmak hiç bir zaman için tam bir güvelik sağlamaz, tamam ama acaba yine de verilerimizi korumak için kullanacağımız antivirus programlarının hangisi en iyi? Tamam, Kaspersky diyorsunuz, ama Kaspersky'ın en güncel veritabanına sahip süründen sağlam olarak geçen bir dosyanın içerinde Antivir'in ücretsiz sürümü trojan buluyor. Ve bu trojanlar Türk yapımı:) Ben Kaspersky veya başka bir güvenlik programı kullanayım, tamam, ama bu benim için temel sayılan güvenliği dahi sağlayamıyorsa benim ne işime yarar ki? Bazen kendime soruyorum, niçin virus tanımlamaları ortak bir veritabanından kullanılmıyor diye. Pekala bütün üreticiler taramalarını yapıp buldukları yeni virüsleri ortak bir veritabanına yükleyebilirler. Bu veritabanına veri girişi yapmayıp da kullanmak isteyenlerden de ücret talebinde bulunabilirler, ve de diyebilirler ki ben bu ay ortak veritabanına şu kadar virüs ekledim, tehlikeleri de şunlardı. Geriye kalan zamanlarını da (artan zamanlarını) tarama modüllerini geliştirmek için kullanıp, bu alanda daha da güçlenerek yarışabilirler. Peki ama neden, neden böyle basit bir çözümü varken bütün yazılım firmaları virüs veritabanlarını ayrı tutup "Ben bu kadar virüsü tanıyabiliyorum." diyorlar dersiniz? Tamam, ticarette işin başka bir boyutu, ama benim verdiğim örnekten de pekala bu ticari durum olumsuz etkilenmeyecektir. Eğer ki hala böyle bir çözüm üretmemelerinin sebebi ticari bir kaygıysa, inanınki güvenlik firmaları bizim veri güvenliğimizden daha önce başka şeyler düşünüyorlardır. Ne dersiniz, insan olarak gerekli olanı değil de duruma göre gerekeni yapmayı hala daha bırakamadık mı? (Yani illa ki bir kaza olmadan, bunun önlemini almayı henüz daha öğrenemedik mi?) Ne dersiniz, haklı mıyım? Neden daha iyisini yapmak varken, basit çözümlere güzel diyelim? Bu yazıyı aslında yeni Kaspersky haberinin altına yazmak için hazırlamıştım, ama geniş ve tartışmaya açık bir konu olduğu için foruma eklemeyi daha uygun buldum. Sizler de bu konuyla ilgili düşüncelerinizi bizlerle paylaşırsanız sevinirim. Kolay gelsin...

Başarıya Odaklanmak!

2007-11-12T17:21:00.003-08:00

Birçoğumuz biliriz başarıya odaklanmak gerektiğini. Başarılı olmak isteriz, bunun için elimizden geleni yaparız, ama yıldırır bizi hiç ummadığımız bir anda yorgunlukla gelen bir umutsuzluk. Yeniden ayağa kalkmak, yeniden yol almak isteriz. Yola devam etmek isteriz, ama her seferinde bir önceki denememizdeki başarısızlığımız endişelendirir bizi. Tam yola çıktım derken yine devriliriz, bu kez biraz daha zayıflamış bir şekilde tekrar ayağa kalkmanın yollarını ararız. Bu benzer şekilde bir kısır döngü olarak devam eder. Sonunda buna bir dur demek isteriz, bu hedefin bizim için şimdilik çok büyük olduğunu düşünür, kendimizi binbir çeşit yalanlarla kandırarak hedeflerimizi küçültürüz. Bu tekrar bir kısır döngü oluşturur ve her aşamada hedeflerimiz biraz daha küçülür. Burada değişen tek şey hedeflerimiz değil, biz de değişiyoruz ve kendimizi küçültmüş oluyoruz. Sonunda geldiğimiz nokta ise kendimizi hiçbir işe yaramaz, en ufak bir şeyi bile yapmaktan aciz biri gibi olarak hissettiğimiz, halimize acınacak o durum. Arkadaşlar, hayatta her zaman bir dönüş noktası vardır, kendimizi düzeltebilmemiz ve kendimize yeni hedefler belirleyerek kendimizi geliştirebilmemiz her zaman mümkündür. Yeterki geçmişten ders alıp geçmişle gelecek arasındaki o çizgiyi, yani bugünü, güzel bir şekilde çizebilelim. Hayatta tabii ki her zaman bir dönüş noktası vardır, ama bunu bilmek bizi yanlış yapmaya itmesin. Bazen yaptığımız küçük bir hata daha önceden yaşadığımız güzel bir geçmişe de zarar verebilir. Ayrıca başarıya ulaşmamız için bize gerekli olan en büyük şeylerden birisi de inanmaktır. Bir şeyi gerçekten yapabileceğimize inanalım, gerçekten bunu yapacak gücümüz o an için olmasada. Bize o gücü verecek olan inancımızdır. Sonuç olarak kendimize iyi hedefler belirleyip, bu hedeflere ulaşabileceğimize inanalım. Hayatı sadece boş boş geçirmek için değil, aldığımız her nefeste mutlu olmak için harcayalım. Çevremizdeki olaylar tabii ki önemlidir, ama daha önemli olan bir şey vardır ki o da bizim çevreye bakış açımızdır. İyi bir hedef ve sağlam bir inanç bize isteğimiz geleceğin kapılarını aralayacaktır, yeterki biz kullanmayı bilelim...

Öğrenmek için mi, yoksa sınıf geçmek için mi öğrenci olunur?

2007-11-12T17:21:00.001-08:00

Merhaba, sizlerle öğrenciler hakkında küçüklüğümden bugüne kadar gözlemlediğim birkaç noktayı paylaşmak istiyorum. Hepimiz biliriz ki öğrenciler de birer bireydir. Öğrencilerin de hep bir amacı vardır, tıpkı her bir bireyin olduğu gibi. Belki farkında değillerdir, ama farkında olmasalar bile hep o amaca ulaşmak için çabalayıp dururlar. Bazen çalışmadıkları için bu amaçlarından vazgeçecek gibi olurlar ya da amaçlarını kendi yapabildikleri ile sınırlamak isterler ve de bunu yaparlar. Bir de öğrenciler sınıf geçebilmek için çabalar dururlar, ama çok azı bilir ki sınıf geçmek onlara belki de hiçbir şey kazandırmayacaktır. Önemli olan öğrenebilmektir, zor durumda kaldığında kendini kandırmak ya da bir sınıfı birşeyler öğrenmeden geçmek öğrencilere hiçbir şey kazandırmayacaktır. Sınıf geçmek önemli midir diye soracak olursanız, elbette önemlidir ama daha önemli olan yeni birşeyler öğrenebilmektir. Eğer öğrenciler hedeflerini sınıf geçmek olarak değil de kendilerini mümkün olan en iyi şekilde geliştirmek olarak belirleseler hem daha mutlu ve başarılı bir hayatları olabilecek, hem de beyin daha ilerisine odaklandığı için sınıf geçmek gibi bir problemleri olmayacaktır. Ne zaman yeni yetişen küçük kardeşlerimize bunu en iyi şekilde aşılayabilirsek, eminim ki eğitimimizin kalitesi ve başarı oranımız da o zaman çok büyük bir artış gösterecektir. Bu konudaki görüşlerinizi sizler de benimle paylaşırsanız gerçekten çok mutlu olurum. Hepinize kolay gelsin. Hayatınız boyunca kendinize iyi hedefler koyabilmeniz ve bunun gerçekten bilincinde olabilmeniz dileğiyle...